Afgelopen zaterdag ben ik met mijn lievie naar Pinkpop geweest. Helaas alleen zaterdag want we waren te laat voor de weekend kaarten.
Maar we hebben d'r niet minder om vermaakt!
Na een reis van bijna 3 uur kwamen we aan in Landgraaf daar mochten we eerst nog even in de file staan en mochten we uit eindelijk een parkeerplek gaan zoeken. Toen dat allemaal gelukt was kon de tocht (langs Snowworld) beginnen naar de ingang eenmaal binnen waren we net op tijd om te gaan genieten van Moke. Zij deden wat ik van hen verwachte een goede show neerzetten.
Dus wij lekker in het zonnetje lekker genieten van de show van de heren. Met als hoogtepunt "The long way" waarbij ze werden ondersteund door een groepje dames op viool en heer op een vaag Iers instrument. Daarna werd het voor ons eens tijd het het terrein te verkennen. Bij de 3fm stage nog een stukje van Bad Religion gekeken maar dat kon ons niet echt boeien. Toen maar weer naar Main Satge waar KT Tunstall zou gaan spelen. We wisten niet wat we moesten gaan verwachten maar het bleek uit eindelijk een hele goede show met lekkere liedjes. Na KT, begon het te regenen dus ieder begon zich een weg te banen naar de tent waar Amy Mc Donald zou gaan spelen en wij waren natuurlijk te laat dus konden we in de rij gaan staan voor de poncho's. In de rij raakten we elkaar kwijt . Afijn een half uurtje later had ik poncho's gekocht en Laura terug gevonden, juist op het moment dat het weer droog was. Niets aan te doen...

Toen werd het tijd voor een van de bands waarvoor we kwamen namelijk Editors, ze begonnen al meteen goed met "Bones" en nog 2 andere krakers uit hun repetoire (ik weet niet meer zo welke). De heren waren goed op dreef, er kon zo af en toe ook nog gecommuniceerd worden met het publiek wat voor de heren niet zo normaal is. In het midden was wat tijd in geruimd voor wat rustiger liedjes waardoor het iets in kakte, maar dat werd aan het eind weer ruimschoots goed gemaakt!

Na Editors was er voor ons een pauze bedacht door de organisatie van Pinkpop. Dus zijn we maar gaan shoppen met als eind resultaat een leuk t-shirt voor Sara en een trainingsjack en een t-shirt voor mij.

Om 19.05 stonden in de startblokken klaar voor de Kaiser Chiefs, die gewoon weer super waren! Ze speelden 2 nieuwe nummer, ook weer met een hoog meezing gehalte! Dus we hebben lekker mee gebleerd met de Kaiser Chiefs. Na hierna was het tijd voor de deceptie van de dag: The Verve, het tijdens hun optreden pijnlijk duidelijk waarom we eigenlijk maar 2 nummers kenden van hun en we er eigenlijk maar een heel goed vinden. Dat het niet aan ons lag was ook wel te merken aan de mensen die om ons heen zaten, die kwamen ook pas in beweging toen uit eindelijk dat ene nummer ("Bittersweet Symphony") kwam. Een beetje jammer... Hierna was het tijd voor de Foo Fighters. De kunsten van Dave Grohl en zijn mannen konden ons niet echt boeien en met het idee dat we nog een paar uur naar huis konden rijden deed ons besluiten om de terug reis te gaan aanvaarden. Het was een geweldige dag!

Ik wist het natuurlijk al een tijdje maar afgelopen dinsdag hadden we dan eindelijk (voor ons) de eerste echo! Toekomstig grote zus Sara mocht ook mee en ze is al helemaal gewend aan het idee dat ze grote zus word, ze zegt tenminste dat ze het leuk vindt en dat er een baby in de buik van mama zit. Van haar mag het een zusje worden maar dan wel een jongen, den andere keer is het weer anders om

Bij de echo hebben we haar toekomstige broertje of zusje mooi kunnen zien. We hebben het hartje ook gezien en alles zag er ook goed uit. Volgens de voorspelling komt beep deel II op 1 december in ons gezinnetje!

Tot enkele dagen geleden had ik niet zoveel op met Loudon Wainwright III. Ik kende zijn muziek al wel, maar kapot was ik er niet van. Misschien kwam het doordat ik het een periode vrij veel had gehoord. Voormalig beste vriend Wim was een grote fan. En zo doende hoorde ik het wel eens. En het heeft mij geen fan gemaakt. Tot die ene vrijdag enkele dag geleden; ik stond in de file ergens tussen Amsterdam en Amersfoort. Ik was naar “leuk is anders” aan het luisteren. Na het gebruikelijke geouwehoer van Dolf Jansen met een luisteraar wat ging over vaders en dochters draaide hij een lied waarvan ik natte ogen, een brok in de keel en kippenvel van kreeg. De tekst sloot zo aan bij mijn gevoel voor mijn dochter Sara. Een maal thuis ben ik zo snel mogelijk naar de pc gerend om de tekst op te zoeken en het liedje op legale wijze te downloaden. En ook weer spontaan: natte ogen, een brok in de keel en kippenvel.

Het lied “daughter” van Loudon Wainwright III is dus op dat moment met stip in mijn lijst van kippenvelnummers terecht gekomen.

Mijn voorlopige top 3 (willekeurige volgorde):

- Loudon Wainwright III – Daughter
- Jeff Buckley – Hallelujah
- Johan Hoogenboom – Klein

Nog even de tekst:

every thing she sees she says she wants
every time she wants i see she gets
thats my daughter in the water
every thing she owns i bought her
every thing she owns
thats my daughter in the water
every thing she knows i taught her
every thing she knows
every thing i say she takes to heart
every time she takes she takes apart
thats my daughter in the water
every time she fell i caught her
every time she fell
thats my daughter in the water
i lost everytime i fought her
yeah i lost every time
every time she blinks she strikes somebody blind
every time she thinks, it blows her tiny mind
thats my daughter in the water
who'd of ever thought her (who'd of ever thought)
thats my daughter in the water
i lost everytime i fought her
yeah i lost every time

luister het nummer op You tube

In mijn vorige blog heb ik al uitgelegd dat een van mijn grote liefdes muziek is. En dat ook al jaren. Alleen lukte het niet zo met mijn eigen muzikale carrière. Omdat te compenseren was ik vroeger dan ook vaak te vinden bij de diverse podia bij mij in de buurt. Na een kleine afwezigheid ben ik ook weer veel te vinden bij de diverse podia, nu als fotograaf. De liefde voor concertfotografie is ontstaan tijdens Dollypop.

Dollypop was een pop/rock festival wat vanaf 1999 tot en met 2004 werd georganiseerd door in eerste instantie mijn toenmalige scoutinggroep en later door de stichting Dollypop. Ik heb mij in die jaren o.a. bemoeid met de merchandising en het vastleggen van de concerten. Tijdens deze jaren heb ik toch aardig wat bijzondere en goede bands gezien. Helaas hebben veel bands het inmiddels ook alweer voor gezien gehouden. En dat is in sommige gevallen erg jammer. Silq is zo’n band. Dit was een band die het in mijn ogen ver had kunnen schoppen. Ze stonden in 2003 voor het eerst op Dollypop en later nog op de wintereditie van Dollypop (wel in uitgeklede vorm) maar daarna heb ik weinig meer van ze gehoord. Erg jammer. Gelukkig heb ik nog wel de mp3 bestanden van de cd die ik ooit had. In mij enthousiasme heb ik de cd uitgeleend en nooit meer terug gezien. Het was ook de eerste band waarvan er een bootleg werd gemaakt. De eerste exemplaren werden reeds enkele minuten na het optreden verkocht. Om de muziek van Silq te omschrijven leen ik even een tekst van festivalinfo.nl:

Samen vormen zij een ijzersterk geheel in een muziekstijl die vanwege
de verschillende achtergronden van de muzikanten (rock, pop, jazz,dance) moeilijk in een hokje te plaatsen valt. In hun muziek ligt de nadruk op een sterke melodie, opgaand in een zeer dynamisch geheel,met nummers die vaak in een tweestrijd zijn verwikkeld tussen piano en gitaar. Soms hard, soms breekbaar en subtiel.

Een hoogtpunt in hun repetoire is het nummer “Never Knew”. Dit nummer heeft destijds zoveel indruk op mij gemaakt (en ook op mijn vrouw) dat we het nummer gebruikt hebben tijdens ons huwelijk en zelfs een stuk tekst hebben gebruikt op onze kaart.

Never knew what I was looking for
until I met someone as beautiful as You

Helaas heb ik geen video gevonden of ook geen andere audio gebeuren, dus als je het wil beluisteren mail me dan even. We komen er dan vast wel uit…

“Music was my first love” zong John Miles ooit, en dat is ook wel een beetje bij mij het geval. Om het meer duidelijk te zeggen: “Ik hou van muziek!”. Nu ben ik helaas gezegend met weinig muziekkaal talent. Wel heb ik muziekles gehad, daar mocht ik me uitleven op een klokkenspel.
En ook heb nog een blauwe maandag bas gitaar les gehad. Beide pogingen zijn gestrand door een gebrek aan talent en doorzettingsvermogen (die was wel heel erg nodig om het gebrek aan talent te verbloemen). Zingen kan ik ook al niet (mag dit ook niet thuis, dus gebeurt dit vaak als ik alleen in de auto zit). Tijdens zo’n autoritje van huis naar werk bedacht ik me dat het misschien wel leuk is om het hyves blog te gaan misbruiken om mijn liefde voor muziek kenbaar te maken.

Vandaag deel 1: Raymond van het Groenewoud met Twee Meisjes

Het was in 1996 toen René (scouting club genoot) kwam aanzetten met een cd van Raymond van het Groenewoud. Hij had deze gekocht omdat hij een nummer wat hier opstond helemaal geweldig vond. Dit wekte natuurlijk mijn interesse. Na het beluisteren pakte het nummer mij ook. Een simpele mooie tekst, de bijna ongepolijste muziek en daar nog eens de rauwe gitaarsolo bij. Gewoon lekker…

Na dit nummer een tijd lang vaak te hebben gedraaid was ik het uit het oog verloren. Een tijdje geleden was ik mijn verzameling mp3 bestanden weer eens aan het doorspitten en toen kwam ik dit nummer weer tegen. Weer meteen hard afgespeeld heerlijk! Meteen maar een cd gemaakt voor in de auto om weer eens lekker mee te kunnen bleeren! Drie keer raden welk nummer vanochtend langs kwam tijdens mijn autoritje naar mijn werk…..

Twee meisjes op het strand ze lezen modebladen
Ze kijken in het rond, ze dromen van een prins

Twee meisjes op het strand, ze lezen modebladen
Ze kijken in het rond, ze dromen van een prins

Ze zoeken in hun tas, ze wijzen naar de foto's
Ze schudden met hun haar, ze praten met een vriend

Twee meisjes op een plank, gedragen door de golven
Het branden van de zon, de wijzers houden op

De dag brengt ouderdom, de nacht brengt vreemde uren
De deken is zo zwaar, een bladzijde slaat om

http://nl.youtube.com/watch?v=gTZyU7gXoRA

Ik vind het een lekker nummer maar ik heb echt geen idee waat het over gaat. Weet iemand wat een shenkie is?
Voor de duidelijkheid, het gaat hier m:

De Jeugd Van Tegenwoordig - Shenkie

Reverse, you’re crazy for this one!

(Willie Wartaal)
Dan wat! Ik spit niet goed,
Ik hop hip als een konijn in de Jimmy Woo,
G in de hoek met groepies G in de hoek met tjoeries,
Eentje voor je praatjes, eentje voor je stank,
Eentje voor je …,
Want die dames willen gratis drank,
Dus twee tjoeries en twee keer twoe,
Je hele crew is een beetje moe,
Nepkomen ik weet niet hoe,
Shenkies zijn played out als Evisu

Refrein:
Shenkie in de koelkast
Kenker je bent een fool gast
Oublié, quelque chose
Faffie, faffie, oeh ah
(2x)

(Fabergé
P en faber E en G en een E met een moeilijk streepje Gé,
Ik kraak wat af….,
Als ik door je heen prik zijn de rapen gaar,
Ja ik ben weer op TV (…),
Als ik…..(met m’n luchtbalon),
Shows in Frankfürt…. ,
En ik hang met Reverse, hij is ook bekend,
Geld geven heeft zeker zin,
Stort je props maar lekker op m’n rekening,
Wat is al die shine en die slechte geur,
Fabergé, Willie W enneh Vieze Fur,
Wat de fok is al die shine enneh slechte geur,
Fabergé, Willie W enneh Vieze Fur

Refrein

(Vieze Fur)
Koetjesrepen in me huis,
Koetjerepen in me vacht,
Koetjesrepen in me buik ,
Koetjesrepen komen hard,
(2x)

Koetjesrepen, koetjesrepen
Wie wil er nou m’n koetjesrepen
Koetjesrepen, koetjesrepen
Neem alsjeblieft m’n koetjesrepen

Koetjesrepen in me huis,
Koetjesrepen in me vacht

Refrein

Oeh Ah,
Oeh Ah

Koel- koelkast
Baas bebebebebebebe baas
Bebebebebebebe baas baas baas

Koel- koelkast

Wat is er gebeurt sinds de vorige keer?

Ik schreef dat we met Sara naar de KNO arts gingen. Dit hebben we natuurlijk gedaan en hij vond dat het toch maar tijd was om Sara's neusamandelen te verwijderen. En dit is uit eindelijk 16 mei gebeurd. En ze is hier heel snel van hersteld, snel genoeg om leuk mee te feesten op de verjaardag van Oma Velthuisen. Maar dit was niet het einge feest van de afgelopen weken.

Het grote feest was op 9 mei, want toen ging mijn zus trouwen, en Sara mocht bruidsmeisje zijn . Sara was mooi aan het dansen op de muziekjes tijdens de ceremonie en mocht ook nog eens de ringen geven.

Qua opdrachten begint het voor mij steeds meer en meer te lopen. Zo ben ik naar Dauwpop geweest. En heb ik binnenkort nog een opdracht bij het afstuderen van een conservatorium studente. Ook zijn er mee aanvragen voor bruiloften en andere evenementen. Inmiddels ben ik ook huisfotograaf bij Go Planet en ga hier ook het een en ander doen aan opdrachten.
Ik heb van de week een sollicitatie gesprek gehad. Ik heb de functie helaas niet gekregen maar ga waarschijnlijk de komende tijd nog wel opdrachten doen voor het bedrijf. In de tussentijd ben ik ook nog bezig met een cursus Fotografie op poten te zetten voor een fotograaf. Het gaat dus lekker.

Nog even terug komend op de voige blog: de foto's van het uitje bij de Holec staan hier.

Ik ben druk, druk met fotografen vooral. Wel leuk druk dus. Afgelopen donderdag de bruiloft van Linda en Arjan fotografisch vast gelegd. Gisteravond foto’s gemaakt in Metropool van een band genaamd “The Curch”. Beide raportages nog niet goed bekeken dus of het allemaal goed gelukt is dat weet ik nog niet maar een eerste blik beloofd veel goed!
Morgen ga ik met leden van het D-Dig forum op pad om foto’s te maken bij het oude Holec/Hazemeijer complex in Hengelo (tuindorpstraat). Dus dat klinkt erg leuk, en hopen dat het ook leuk wordt.

In de tussentijd ben ik ook nog aan het werk bij KPN. Zo ook vandaag. Het is nu niet erg druk dus mooi even de tijd om maar eens mijn log aan te vullen. En jullie op de hoogte te houden van mijn doen en laten.

Sara is inmiddels 20 maand en groeit goed. Ze blijft alleen problemen houden met d’r oren. Ze blijven ontsteken namelijk. Zo erg dat er de laatste dagen bloed uit komt. Volgens de KNO arts hoeven we ons niet teveel zorgen te maken, maar erg leuk is het allemaal niet. 7 mei mogen we langs komen bij de KNO arts. Kijken wat hij er dan van zegt. Verder gaat het allemaal wel z’n gangetje met Sara.

Vandaag is het dan zover mijn kleine meiske is 1 jaar geworden!

Er verbazing wekkend hoe snel het allemaal is gegaan. Vorig jaar rond deze tijd zat ik erg brak te wezen met een klein roze mormeltje op mijn schoot. Nu is madam al een pittige en ondernemend dametje . Een kleine knuffelbuffel